Ποίοι είμαστε:
Είμαστε μια μικρή ομάδα ανθρώπων που ελπίζει να γίνει αρκετά μεγάλη ώστε να οργανωθεί σε κόμμα. Λίγο απογοητευμένοι, λίγο σιχτιρισμένοι, λίγο αναρχικοί, λίγο από όλα. Πιστεύουμε πως το να είσαι Έλληνας πολίτης είναι προνόμιο και τύχη, ασχέτως αν σήμερα φαντάζει σαν κατάρα. Αγαπάμε τη χώρα μας, παρά τα προβλήματα που βιώνουμε, τα πολλά και χιλιοειπωμένα. Όμως πιστεύουμε πως τα κόμματα και οι πολιτικοί είναι μέρος του προβλήματος και πως, υπό τις τρέχουσες συνθήκες, υπάρχει έλλειμμα δημοκρατίας στη χώρα. Αντίθετα, επικρατεί μια κομματοκρατία που σε συνδυασμό με άλλες δυνάμεις που την στηρίζουν, εκμεταλλεύεται, προσβάλει και βλάπτει τον πολίτη. Πιστεύουμε πως, εδώ και χρόνια, ελάχιστοι πολιτικοί θέλησαν να προσφέρουν στο τόπο τους χωρίς ιδιοτέλεια. Μερικοί από εμάς έχουμε χρόνια να ψηφίσουμε (ειδικά "κόμμα εξουσίας"), καθώς δεν μας πάει το χέρι να το ρίξουμε σε κανέναν.
Τι θέλουμε:
Να εκφράσουμε τη διαμαρτυρία μας με τρόπο που θα καταγραφεί και ίσως κάνει μια διαφορά. Πρεσβεύουμε υπέρ του δικαιώματος όσων δεν πιστεύουν πλέον στο πολιτικό μας σύστημα να εκπροσωπούνται (κατά κάποιο τρόπο) στη βουλή. Δηλαδή, θέλουμε να δούμε τις θέσεις που αντιστοιχούν στη διαμαρτυρία να είναι κενές, αντί να χαρίζονται στα κόμματα.
Πώς μπορεί να γίνει αυτό;
Οργανωνόμαστε σε κανονικό πολιτικό κόμμα, με υποψηφίους. Αυτοί όμως, αν εκλεγούν βουλευτές, δεσμεύονται πως δεν θα συμμετέχουν σε καμία πολιτική πράξη εντός ή εκτός Βουλής, θα κρατήσουν κενή την βουλευτική τους έδρα, επιστρέφοντας κάθε αμοιβή που σχετίζεται με την "βουλευτική" τους ιδιότητα στο Ελληνικό Κράτος. Κατέχοντας μόνο «στα χαρτιά» την θέση που τους αντιστοιχεί στη Βουλή, θα απέχουν εκφράζοντας την αποχή και την διαμαρτυρία.
Πολιτική θέση;
Αριστεροί ή δεξιοί; Καλές οι ιδεολογίες, ό καθένας μπορεί να έχει τη δικιά του. Καμία θέση λοιπόν. Απλά ζητάμε από τους άλλους να σοβαρευτούν και να έχουν το φόβο μας (που ως γνωστόν, "φυλάει τα έρημα"). Δεν το κάνουμε βρίζοντας, ούτε με βανδαλισμούς ή τρομοκρατία, ή με αποχή από την ψήφο, αλλά εκεί που πραγματικά πονάει τον πολιτικάντη: με την απειλή μίας μόνιμα κενής θέσης στη Βουλή, που αντιστοιχεί σε μια βουλευτική ψήφο χαμένη από κάθε κομματική γραμμή, την υπενθύμιση πως τα κόμματα πλέον δεν μας εκφράζουν καταγεγραμμένη, όχι απλώς σε μια δημοσκόπηση, αλλά σε μία βουλευτική έδρα. Εξάλλου η αποχή είναι δεύτερο (και σε μερικές χώρες πρώτο) κόμμα.
Τι ελπίζουμε να κερδίσουμε;
Με λιγότερους βουλευτές... κατ αρχήν θα κάνουμε οικονομία. Μετά κερδίζουμε σε δημοκρατία, αφού εκπροσωπείται η τεράστια μερίδα πολιτών που σήμερα διαλέγει "κανέναν". Κάποιοι θα δουν ένα τέτοιο κόμμα ως ανέκδοτο, δεν θα έχουν άδικο, στο κάτω-κάτω το χιούμορ στα δύσκολα χρειάζεται. Αλλά ακόμα και αν δεν πάρει ούτε μια ψήφο, η παρουσία του θα θυμίζει στους άλλους πολιτικούς την σοβαρότητα που ζητάει από αυτούς η κοινωνία. Θα θυμίζει πως η βουλευτική καρέκλα δεν πρέπει να δίνεται τζάμπα σε όποιον αναρριχηθεί αρκετά σε ένα κόμμα. Πως εμείς οι πολίτες θέλουμε πολιτικούς που θα μας εκπροσωπούν σωστά, αλλιώς ας μείνει άδειο το ρημάδι το έδρανο. Ιδανικά, θα ήταν ο εφιάλτης του ανάξιου βουλευτή, και υπενθύμιση πως πρέπει σιγά-σιγά να πάνε σπιτάκι τους όσοι δεν υπηρετούν το κοινό καλό, δεν έχουν συνεχώς τον πολίτη (και μόνο αυτόν) κατά νου όταν νομοθετούν, δεν έχουν πραγματική πολιτική και κοινωνική συνείδηση.
